หลังจากที่ช่วงกลางสัปดาห์ก่อน สภาพจิตใจดีขึ้นเยอะ ปรับตัวได้
ได้ทำงานบ้าง ที่ประทับใจคือได้นั่งเซิชสำมะโนประชากร 555
เป็นงานที่ดูเป็นชิ้นเป็นอันที่สุด ได้ใช้เวลาทั้งวันแบบยุ่งๆ
ไม่นั่งง่อยเหมือนวันแรกๆ
การเดินทางก็ดีขึ้นและหลังจากที่เอารถไปจอดหมอชิตมา 3 วัน
พออาทิตย์นี้ก็เลยตัดสินใจมาอยู่หอกับเจ๊จอยส์ที่อ่อนนุช
เย็นวันอาทิตย์ก็ขนของมากับเจ๊จอยส์ วุ่นวาย นอนไม่หลับอีก กลัวผี
หมาหอนอย่างดัง ต้องมาเปิดไฟ เปิดทีวีนอน
พอตอนเช้าตื่นไปทำงานก็เลยมึนๆง่วงๆ แต่ก็ไม่มีงานไรให้ทำ
จนเย็นทีแรกว่าจะไปเจอจอยแต่รถเมล์มันมาช้าเลยให้จอยกลับไปก่อน
ก็นั่งรถเมล์มาบีทีเอช นั่งไปอ่อนนุช เบื่อมากมาย
ไปถึงก็กินขนมจีนกับเจ๊ และนั่งรถสองแถวเข้าไปที่หอ
ร้อนมากกก เหนื่อยมากกก เมื่อยมากกกก
เมื่อคืนก็เลยนอนหลับได้เพราะเหนื่อย แต่ก่อนนอนก็ได้ดูเมียหลวงด้วย
พอวันนี้ไปถึงที่ทำงาน8โมง20 ไปซื้อข้าวเหนียวหมูขึ้นไปกิน
อิ่มดี เป็นอีกทางเลือกหนึ่งนอกจากขนมปัง
วันนี้เป็นวันที่แอบซวย หลังจากที่มีคอมเล่น 2 วัน
พอวันนี้มันเปิดได้แต่เล่นเน็ตไม่ได้ และเป็นวันที่ไม่มีอะไรต้องทำเลยย
จนแบบว่าไม่ไหวแล้ว เลยเปิดpinballมาเล่นแก้เซ็ง แต่ช่วยได้นิดหน่อย
พวกพี่เค้าก็แอบสงสารที่ไม่รู้จะเอาอะไรให้ทำดี ก็ให้ไปถ่ายเอกสารบ้าง ไปเอาของอีกชั้นบ้าง
ก็ยังดีนะให้ทำไรก็ได้แหละ ดีกว่าให้นั่งเฉยๆ มันทั้งง่วงทั้งเครียด
พอตอนบ่ายพวกพี่เค้ากินคัพนูดเดิ้ลที่ได้มาฟรีกัน แต่เจิ้นลงไปกินลูกชิ้นปิ้ง
พอขึ้นมาได้แป๊บเดียว พวกพี่เค้าก็ชวนลงไปกินไอติมต่อ อิ่มเลย
กินติมเสร็จถึงเวลากลับบ้านพอดี ก็รีบลา รีบไปรอรถเมล์ ฝนก็ตกอีกแต่ดีที่ไม่ตกหนัก
ก็ไปนั่งบีทีเอช มาถึงอ่อนนุชเจอไอ้วีก็คุยๆกะมัน และก็รอเจ๊จอยส์นานมากกกก
ก็กินขนมจีนกันอีกและก็รอผัดไทยนานมาก กว่าจะเข้ามาถึงหอเกือบ2ทุ่ม
จากที่ฝึกงานมา 7 วันแล้วก็รู้สึกโอเคนะ สบายใจขึ้นเยอะ พวกพี่เค้าก็พยายามช่วยเต็มที่
ตอนนี้ก็เริ่มพูดเยอะขึ้น เหมือนสนิทมากขึ้น แต่ก็เหมือนพวกพี่บางคนเค้าก็จะออกแล้ว
น่าเสียดายเหมือนกัน ตอนนี้ทำไรก็ไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่ ไม่กดดัน ก็พยายามคิดอะไรในแง่บวกไว้
และก็คิดว่าช่างแม่ง เด๋วมันก็ผ่านไป คิดแบบนี้ก็ช่วยให้อะไรๆมันดีขึ้นเยอะเหมือนกัน
วันนี้พี่เค้าก็ถามว่าถ้าเป็นAEอยากเป็นเหมือนพี่คนไหน
ก็คิดแป๊บนึงและตอบว่าไม่เป็นเลยดีกว่า ขอเป็นอย่างอื่น เพราะดูแล้วเครียดจังเลย 555
** อยากให้เพื่อนที่ฝึกงานสู้กันต่อไปนะ ก็รู้มาว่าหลายคนก็เบื่อๆอยู่
สู้ๆด้วยกัน ท๊อปฟี่ด้วย อดทนไว้ แป๊บเดียวเอง เจิ้นเป็นกำลังใจให้ 55
เกี่ยวกับฉัน
- Thanyarat Somjairak
- D I A R Y : 3 เดือน ตามติดชีวิตฝึกงาน
วันอังคารที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2552
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
เป็นยังไงครับ อ่านหนังสือจบไปกี่เล่มแล้ว (ขอแซวหน่อยนะ) ขอให้อดทนต่อไปนะครับและมองโลกในแง่บวกไว้
ตอบลบ