ฮืออออออ

ในที่สุดวันศุกร์ก็มาถึง อยากจะบ้าตาย -*- ทรมานเหลือเกินนนน

2 วันนี้ไม่ได้ทำไรเลยยยยยยยยยยยย

แต่มีงานนึงที่ขอพี่ที่เป็นoperatorมาทำ

เป็นข้อมูลค่ารักษาพยาบาลของคนทั้งบริษัท ปี2008 มาทำกราฟ

ทำแต่ละแผนกแต่ละเดือน ตอนได้งานนี้มาดีใจมากกกกกก

เริ่มทำเมื่อวานนี้ ทำไปเล่นเน็ตไป กลัวมาก กลัวมันจะเสร็จ แล้วก็จะว่าง

เลยค่อยๆทำไปทีละเดือนๆ ตอนนี้ถึงเดือนพ.ย.ละ ต้องกั๊กไว้ทำอาทิตย์หน้า

พูดจิงว่าถ้าไม่มีงานนี้ทำ 2วันที่ผ่านมาคือนั่งอยู่โต๊ะเฉยๆ คอยรับโทรศัพท์

และก็ถ่ายเอกสาร .. เมื่อวานพี่หัวหน้าแผนกเค้าบอกกับพี่อีกคนว่า

ว่างมั้ย สอนเจิ้นหน่อยว่าAEเค้าทำไรบ้าง .. ชีวิตดูมีความหวังเหมือนจะได้พบเจออะไรเยอะขึ้น

แต่แล้วพี่เค้าก็ยุ่งมากกกก และก็เงียบไป โอเค ก็เข้าใจดี เค้างานเยอะ

ก็นั่งไปเรื่อยๆอ่ะ ง่วงด้วย ทำไรไม่ได้นอกจากเล่นเน็ต อ่านข่าวจนเจอแต่ข่าวซ้ำๆ

นั่งรีเฟรชมันทั้งวัน อ่านตั้งแต่การเมืองยันข่าวดารา อ่านจนไม่อยากอ่านแล้วอ่า T-T

ใครก็ได้ช่วยด้วย ไม่อยากไปทำงานเลยยยย มีพี่คนนึงที่คุยกันบ่อย เค้าก็ลาออกไปแล้ว



ถ้าอาจารย์มาอ่าน หนูอยากบอกว่า หนูไม่ได้ขี้เกียจอยากจะทำงานเลยนะ

แต่มันไม่มีอะไรให้หนูทำจิงๆอ่ะ มันเลยทำให้หนูไม่ชอบแผนกAEไปเลย -*-

แผนกอื่นเค้าเฮฮาปาร์ตี้กันมากเลยอ่า แต่พอเดินกลับมาที่แผนกตัวเอง

หึหึ เงียบๆ เครียดๆ พาเศร้ากว่าเดิมเลย




*อยากให้3เดือนนี้ผ่านไปไวๆ

*อยากให้มีอะไรดีขึ้นกว่านี้

*อยากทำไรบ้างงงงงงงงง

*อยากรู้สึกว่าอยากไปทำงาน



.. แต่สุดท้าย ก็ต้องอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง

ทุกสิ่งปรุงแต่ง ไม่มีอะไรยั่งยืน ปลงดีกว่าวุ้ย

นับถอยหลัง

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาที่แผนกเหลือกันอยู่3คน ก็ได้ไปกินข้าวที่ตึกซัน

กลับมาก็ทำนู่นนี่นิดๆหน่อยๆ พอซัก4โมงกว่า เค้าก็มีข่าวม็อบ

ที่ไปปิดอนุสาวรีย์ บริษัทอื่นเค้าก็ลงลิฟท์กันไปเต็มเลย

ก็รีบกลับมาบอกพวกพี่ ว่าเค้ากลับบ้านกันหมดแล้วนะ

สักพักก็มีเสียงประกาศให้พนักงานกลับบ้านได้เพื่อความปลอดภัย

ดีใจมากมาย พวกพี่เค้าก็บอกให้กลับไปได้เลย ก็รีบออกมาขึ้นbts

ผ่านอนุสาวรีย์ ตกใจมากเลย คนบนรถก็ยืนชะโงกกระจกดู แดงเถือก

ไปถึงอ่อนนุช ยังชิลอยุ่ เดินเล่นตลาดนัด สักพักฝนจะตกเลยรีบเข้าหอ

พอกลับถึงหอดูข่าวชุมนุม ที่บ้านก็โทรมาเป็นระยะ ว่าให้กลับบ้านเลย

ไม่ต้องไปทำงานแล้ววันศุกร์ แล้วนายกก็บอกอีกว่าให้เป็นวันหยุดราชการ

เลยโทรไปหาพี่เค้า ว่าจะหยุดมั้ย แต่เค้าไม่หยุด ก็เลยขอลากลับบ้าน

เช้าวันศุกร์ก็เลยออกมาตอน7โมง ออกจากสุขุมวิท77 มาถึงสุขุมวิท71เจอเลย

เสื้อแดงกั้นไว้ไม่ให้ไป ก็ต้องหนีๆๆ จนกลับมาบ้านได้ ดีใจ๊ดีใจ

แต่ละวันก็นั่งดูแต่ข่าวๆๆๆ น่ากลัวเกิน

สงกรานต์นี้ไม่สวยงามเลย แต่คงจะลั่นล๊ากว่านี้ถ้าได้หยุด 16 17 ด้วย 5555

ตั้งแต่วันที่ 10 รู้สึกมีความสุขดีจัง ได้อยู่บ้าน ไม่ต้องไปทำงาน

แต่ฝันกำลังสลาย วันที่16 17 ก็ต้องไปเหมือนเดิม

* เหลือพรุ่งนี้อีกวัน ต้องชุ่มชื่นหัวใจให้เต็มที่ ก่อนจะตื่นจากฝัน เจอความเป็นจริง 55

อีกนาน

เมื่อวานนี้รู้สึกขี้เกียจมากๆเลย ไม่อยากไปทำงาน

ได้หยุดสามวันแล้วเพลิน อยากอยู่บ้านต่อ

แต่ความจริงคือความจริง ไงก็ต้องไป

แต่ถ้าไปแล้วมันสนุกก็คงจะดี นี่ไปแล้วก็ไม่ค่อยมีไรทำเท่าไหร่

เมื่อวานนี้เค้ามีTrainingแบบสั้นๆ เกี่ยวกับเคเบิลทีวี

แนวๆว่าเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่จะโฆษณา เพราะราคาก็ยังถูกกว่า

และเริ่มมีผลวิจัยของเคเบิลมากขึ้น ทำให้สามารถไปเสนอลูกค้าได้

และตอนท้ายก็มีทำสำรวจคนเข้าฟัง และก็เอาข้อมูลมาทำกราฟส่งพี่เค้า

ก็เสร็จไปงาน ตอนเย็นกลับหอ ฝนตกอีก เปียกครึ่งตัว นั่งBTSโคดหนาว

เวียนหัวมาก จะอ้วก ไข้กินชัว กลับมารีบสระผม กินยา นอน

พอวันนี้ไปทำงาน นั่งว่างเลยจนถึงเที่ยง ลงไปกินข้าว

ขึ้นมาก็มีงานทำนิดหน่อย เดินส่งเอกสาร ถ่ายเอกสาร

แอบเบื่อ ไม่มีอะไรทำจริงๆ

เมื่อกี๊เช็คเมล์ อ.บอกว่าอยากให้อัพแบบมีสาระด้วย

ก็อยากจะมีเหมือนกันนะคะอาจารย์ หนูก็อยากจะไม่ว่างบ้าง

อยากยุ่งๆบ้าง ได้ทำไรประเทืองปัญญาบ้าง แต่มันก็ไม่ค่อยมีไรทำ T-T

ทุกวันนี้ไปถึง เปิดเครื่องปริ๊น นั่งอ่านข่าวในเน็ต กินข้าวเหนียวหมู

นั่งเล่นคอมไปจนถึงเที่ยง ลงไปกินข้าว ขึ้นมานั่งเล่นคอมต่อ

บ่ายๆลงไปซื้อไรกินเล็กน้อย นั่งไปเรื่อยๆ พอถึงเวลากลับบ้านก็กลับ

ระหว่างวันก็จะมีงานนิดๆหน่อยๆให้ทำ ถ่ายเอกสาร รับโทรศัพท์ -*- เศร้าใจ

อยากจะมีกำลังใจในการทำงาน แต่ก็เหนื่อย มันเศร้าๆไงไม่รู้

วันศุกร์ละ

วันนี้เป็นวันที่ฝึกงานครบ 1 เดือน ดีใจจังเลย เหลืออีกไม่ถึง2เดือนก็จะเลิกฝึกละ

2วันนี้ไม่มีงานทำเลย เพราะ com review กับอัพเดทข่าว ทำเสร็จแล้ว

ส่งพี่เค้าไปแล้ว ไม่รู้เค้าได้อ่านที่เราทำบ้างป่าว

เมื่อวานนี้เลยว่างทั้งวัน ได้แต่คอยรับโทรศัพท์

แต่ก็พยายามหางานทำ พี่เค้าก็ช่วยถามแผนกอื่นให้

ก็ไปนั่งทำแผนกพีอาร์ ไปช่วยเค้าติดรูป พับจดหมาย ติดแสตมป์ส่งให้สื่อ

ทำเพลินๆดี ทำไปทำมาก็ได้เวลากลับบ้าน

วันนี้นัดเจอท๊อป เดินซื้อของ และก็ไปกินข้าว กินเสร็จฝนก็เริ่มตกพอดี

แยกกันกลับ ทีแรกนึกว่าอ่อนนุชจะไม่ตก พอไปถึงนี่ยังกะพายุ

ต้องเข้าไปหลบในโลตัส รอเจ๊อีก กว่าจะได้เข้าหอก็เกือบ4ทุ่ม

ท๊อปขับรถถึงบ้านก่อนอีก อย่างเซ็ง น้ำก็ท่วมๆ มอไซด์คนก็เยอะ

ดีที่นั่งแท็กซี่เข้าไป ไม่งั้นอันตราย ถนนก็ลื่น มอไซด์ก็ขับเร็ว -*-

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำไร แต่เหมือนเหนื่อยๆ เบื่อๆ อยากอยู่เฉยๆ

ตอนเรียน 3 เดือน มันไม่เห็นจะนานเท่าฝึกงาน 3 เดือนเลย

เฮ้ออออ.. แต่ก็ยังดีที่อาทิตย์หน้าจะได้หยุดวันจันทร์ ทำงานแค่4วัน

คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน อยากนอนที่บ้าน T-T

* เมื่อวานสตาร์ฟโทรมาตามให้ไปถ่าย VTR เค้าจะนัดกันวันอังคารนี้

แล้วเจิ้นฝึกงานไม่ค่อยกล้าลา และวันอังคารนี้มี training ด้วย

ไม่รู้จะเอาไงดี -*-