เหมือนจะดี

มันก็เหมือนจะมีอะไรดี แต่ก็เหมือนจะไม่

คล้ายๆ ว่าจะเหมือนเดิม

แต่ก็ต้องอดทนไป ไม่มีอะไรใหม่..

อีกไม่กี่วันก็จะได้กลับไปเป็นแบบเดิมละ

ช่วงนี้เหมือนจะไม่สบายบ่อย ฝนตกอีก ทำให้ไม่อยากไปทำงาน

ปวดหัว ปวดตา ปวดท้อง เป็นผื่น ถ้าเป็นตอนเรียนก็คงได้พักบ้าง

แต่นี่ต้องไปอยู่ที่ทำงาน ไม่รู้จะพักยังไง นอนก็ไม่ได้

คนทำงานนี่เค้าอดทนกันจิงๆ

ประมวลความรู้

จากที่ไปฝึกงานมาเป็นเวลา 2 เดือนแล้ว ก็จะมาลองประมวลความรู้ดู

ว่าได้อะไรมาบ้าง ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ค่อยจะมีเวลามาอัพ วันนี้ลางานเลยจะอัพยาวๆ

เมื่อต้นเมษา(มั้ง) ได้เข้าร่วมอบรมเล็กๆของบริษัท เกี่ยวกับเคเบิลทีวี

พี่ที่อยู่ฝ่ายมีเดียเป็นวิทยากร มีคนเข้าแค่ไม่กี่คนเองออกแนวกันเอง

พี่เค้าก็พูดถึงสื่อต่างๆ

- Ambience ก็จะไม่ค่อยมีกฎเกณฑ์อะไรเท่าไหร่ เลือกlocationได้ บางทีอาจจะได้ free media

ถ้ามันแปลกๆ ก็ได้ออกสะเก็ดข่าวไรงี้ แต่ต้นทุนสูง และถ้าทำไม่ดีจะเป็นขยะสายตา

- Online media คนใช้อินเตอร์เน็ตเยอะ เข้าถึงคนพวกนี้ แต่รัฐบาลก็ยังไม่สนับสนุน

และพ่อแม่บางบ้านไม่ชอบให้ลูกเล่นเน็ต แต่เป็นสื่อที่วัดผลได้ดี

- Cable TV มัน local มากๆ ราคายังถูกอยู่ นำสินค้าเข้าไปโฆษณาโดยไม่ต้องผ่าน

การตรวจสอบมากมาย กฎเกณฑ์ยังน้อยอยู่



เคเบิลก็จะแยกเป็น 2 ประเภท

1. KU Band มีความเข้มข้นสูง คมชัด สัญญาณ Analog แต่ฝนตกจะเบลอๆ

ช่องต่างๆจะถูกเลือกมาแล้ว ตอนนี้มีผู้ประกอบการ 200 ราย 500 สถานี

2. E Band จะรับได้กว้าง จานใหญ่มาก สัญญานแบบ digital ช่องหลากหลาย ผู้ประกอบการกว่า 20 ราย



Case Study : TV Direct

เป็นเจ้าแรกๆที่มองเห็นโอกาสในการโฆษณาบนเคเบิลทีวี มีคนซื้อของเค้าเยอะมากกกก

กำลังซื้อโดยเฉลี่ยของคนซื้อของTV Direct จากปี 2545=2700บาท เป็น 2552 = 3800บาท


จบไปเรื่องเคเบิ้ล ที่ได้เข้าอบรมอีกเรื่องคือเกี่ยวกับการเซนเซอร์หนังโฆษณา

ไว้จะมาอัพอีกรอบ เพราะที่จดไว้ไม่ได้เอากลับมาบ้าน เรื่องนี้ก็สนุกดี ได้รู้อะไรแปลกๆ

แบบไม่น่าจะโดนแบนก็โดน อย่างหลอดไฟ sylvania ที่รวมผีนู่นนี่ ดูแล้วก็ขำๆนะ

แต่เค้าบอกว่ามีครอบครัวนึงลูกเค้าดูแล้วช็อค เพราะเห็นผีกระสือ -_-" เป็นไปได้..



อีกงานนึงที่เพิ่งผ่านไปคืองานเปิดตัวพรีเซนเตอร์(ลีเดีย)ของGview บริษัทหัวเหลียน

ก็ได้ไปดูlocation คือโรงหนังอินิคมา พารากอน ก็ได้ดูได้ฟังพวกพี่เค้าทำงาน

คุยกับลูกค้า ก็นั่งจดๆๆ และก็ไปสรุปให้พวกพี่เค้า (ไม่รู้จะมีประโยชน์ไรมั่งป่าว 55)

ก็ได้ฟังว่างานจะเป็นไง อะไรจะวางตรงไหน ส่วนไหนต้องทำเพิ่ม ต้องแก้

แต่พอทำงานจริงมันก็จะมีอะไรนู่นนี่ให้แก้ปัญหากันไป ก็เข้าใจอะไรๆมากขึ้น

วันงานก็ได้แต่ถ่ายรูปบรรยากาศ ช่วยอะไรเค้าไม่ได้

แต่เห็นลีเดียละ ตัวเล็กจัง ก็ดูสวยนะ เสียงดี แต่หน้าเค้าแปลกๆไปหน่อย

ได้คอมกลับบ้านไปเซ็ตนึง ดูท่าทางดีใจมาก เห็นเค้าว่าชุดที่ได้ไปมันแพง

จบงานก็ไปนั่งกินข้าวกับพวกพี่เค้าและก็กลับหอ วันนั้นรู้สึกดีไม่ต้องไปออฟฟิศ 55



อยากฝึกงานเสร็จไวๆจัง รู้สึกน๊านนาน อยากจะหยุดอาทิตย์สุดท้ายมากๆเลย

อยากไปดูน้องทำซุ้ม อยากไปช่วย อยากไปทำงาน และวันเป็ดไก่ก็ต้องไม่พลาด

ถ้าเพื่อนๆใครได้มาอ่านช่วยกันบอกต่อนะ ว่าวันที่ 28 พ.ค. มีงานเป็ดไก่

ไปเจอน้องๆรุ่น4กันได้เลย น่าดีใจเนอะ ครบ4รุ่นซะที

เข้ามาก็มาซื้อบัตรหน้างานเอา เพราะสั่งเสื้อไม่ทันแล้วอ่ะ


**คิดถึงมอจัง 55 น่าอยู่กว่าออฟฟิศเยอะเลยยย

ฮืออออออ

ในที่สุดวันศุกร์ก็มาถึง อยากจะบ้าตาย -*- ทรมานเหลือเกินนนน

2 วันนี้ไม่ได้ทำไรเลยยยยยยยยยยยย

แต่มีงานนึงที่ขอพี่ที่เป็นoperatorมาทำ

เป็นข้อมูลค่ารักษาพยาบาลของคนทั้งบริษัท ปี2008 มาทำกราฟ

ทำแต่ละแผนกแต่ละเดือน ตอนได้งานนี้มาดีใจมากกกกกก

เริ่มทำเมื่อวานนี้ ทำไปเล่นเน็ตไป กลัวมาก กลัวมันจะเสร็จ แล้วก็จะว่าง

เลยค่อยๆทำไปทีละเดือนๆ ตอนนี้ถึงเดือนพ.ย.ละ ต้องกั๊กไว้ทำอาทิตย์หน้า

พูดจิงว่าถ้าไม่มีงานนี้ทำ 2วันที่ผ่านมาคือนั่งอยู่โต๊ะเฉยๆ คอยรับโทรศัพท์

และก็ถ่ายเอกสาร .. เมื่อวานพี่หัวหน้าแผนกเค้าบอกกับพี่อีกคนว่า

ว่างมั้ย สอนเจิ้นหน่อยว่าAEเค้าทำไรบ้าง .. ชีวิตดูมีความหวังเหมือนจะได้พบเจออะไรเยอะขึ้น

แต่แล้วพี่เค้าก็ยุ่งมากกกก และก็เงียบไป โอเค ก็เข้าใจดี เค้างานเยอะ

ก็นั่งไปเรื่อยๆอ่ะ ง่วงด้วย ทำไรไม่ได้นอกจากเล่นเน็ต อ่านข่าวจนเจอแต่ข่าวซ้ำๆ

นั่งรีเฟรชมันทั้งวัน อ่านตั้งแต่การเมืองยันข่าวดารา อ่านจนไม่อยากอ่านแล้วอ่า T-T

ใครก็ได้ช่วยด้วย ไม่อยากไปทำงานเลยยยย มีพี่คนนึงที่คุยกันบ่อย เค้าก็ลาออกไปแล้ว



ถ้าอาจารย์มาอ่าน หนูอยากบอกว่า หนูไม่ได้ขี้เกียจอยากจะทำงานเลยนะ

แต่มันไม่มีอะไรให้หนูทำจิงๆอ่ะ มันเลยทำให้หนูไม่ชอบแผนกAEไปเลย -*-

แผนกอื่นเค้าเฮฮาปาร์ตี้กันมากเลยอ่า แต่พอเดินกลับมาที่แผนกตัวเอง

หึหึ เงียบๆ เครียดๆ พาเศร้ากว่าเดิมเลย




*อยากให้3เดือนนี้ผ่านไปไวๆ

*อยากให้มีอะไรดีขึ้นกว่านี้

*อยากทำไรบ้างงงงงงงงง

*อยากรู้สึกว่าอยากไปทำงาน



.. แต่สุดท้าย ก็ต้องอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง

ทุกสิ่งปรุงแต่ง ไม่มีอะไรยั่งยืน ปลงดีกว่าวุ้ย

นับถอยหลัง

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาที่แผนกเหลือกันอยู่3คน ก็ได้ไปกินข้าวที่ตึกซัน

กลับมาก็ทำนู่นนี่นิดๆหน่อยๆ พอซัก4โมงกว่า เค้าก็มีข่าวม็อบ

ที่ไปปิดอนุสาวรีย์ บริษัทอื่นเค้าก็ลงลิฟท์กันไปเต็มเลย

ก็รีบกลับมาบอกพวกพี่ ว่าเค้ากลับบ้านกันหมดแล้วนะ

สักพักก็มีเสียงประกาศให้พนักงานกลับบ้านได้เพื่อความปลอดภัย

ดีใจมากมาย พวกพี่เค้าก็บอกให้กลับไปได้เลย ก็รีบออกมาขึ้นbts

ผ่านอนุสาวรีย์ ตกใจมากเลย คนบนรถก็ยืนชะโงกกระจกดู แดงเถือก

ไปถึงอ่อนนุช ยังชิลอยุ่ เดินเล่นตลาดนัด สักพักฝนจะตกเลยรีบเข้าหอ

พอกลับถึงหอดูข่าวชุมนุม ที่บ้านก็โทรมาเป็นระยะ ว่าให้กลับบ้านเลย

ไม่ต้องไปทำงานแล้ววันศุกร์ แล้วนายกก็บอกอีกว่าให้เป็นวันหยุดราชการ

เลยโทรไปหาพี่เค้า ว่าจะหยุดมั้ย แต่เค้าไม่หยุด ก็เลยขอลากลับบ้าน

เช้าวันศุกร์ก็เลยออกมาตอน7โมง ออกจากสุขุมวิท77 มาถึงสุขุมวิท71เจอเลย

เสื้อแดงกั้นไว้ไม่ให้ไป ก็ต้องหนีๆๆ จนกลับมาบ้านได้ ดีใจ๊ดีใจ

แต่ละวันก็นั่งดูแต่ข่าวๆๆๆ น่ากลัวเกิน

สงกรานต์นี้ไม่สวยงามเลย แต่คงจะลั่นล๊ากว่านี้ถ้าได้หยุด 16 17 ด้วย 5555

ตั้งแต่วันที่ 10 รู้สึกมีความสุขดีจัง ได้อยู่บ้าน ไม่ต้องไปทำงาน

แต่ฝันกำลังสลาย วันที่16 17 ก็ต้องไปเหมือนเดิม

* เหลือพรุ่งนี้อีกวัน ต้องชุ่มชื่นหัวใจให้เต็มที่ ก่อนจะตื่นจากฝัน เจอความเป็นจริง 55

อีกนาน

เมื่อวานนี้รู้สึกขี้เกียจมากๆเลย ไม่อยากไปทำงาน

ได้หยุดสามวันแล้วเพลิน อยากอยู่บ้านต่อ

แต่ความจริงคือความจริง ไงก็ต้องไป

แต่ถ้าไปแล้วมันสนุกก็คงจะดี นี่ไปแล้วก็ไม่ค่อยมีไรทำเท่าไหร่

เมื่อวานนี้เค้ามีTrainingแบบสั้นๆ เกี่ยวกับเคเบิลทีวี

แนวๆว่าเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่จะโฆษณา เพราะราคาก็ยังถูกกว่า

และเริ่มมีผลวิจัยของเคเบิลมากขึ้น ทำให้สามารถไปเสนอลูกค้าได้

และตอนท้ายก็มีทำสำรวจคนเข้าฟัง และก็เอาข้อมูลมาทำกราฟส่งพี่เค้า

ก็เสร็จไปงาน ตอนเย็นกลับหอ ฝนตกอีก เปียกครึ่งตัว นั่งBTSโคดหนาว

เวียนหัวมาก จะอ้วก ไข้กินชัว กลับมารีบสระผม กินยา นอน

พอวันนี้ไปทำงาน นั่งว่างเลยจนถึงเที่ยง ลงไปกินข้าว

ขึ้นมาก็มีงานทำนิดหน่อย เดินส่งเอกสาร ถ่ายเอกสาร

แอบเบื่อ ไม่มีอะไรทำจริงๆ

เมื่อกี๊เช็คเมล์ อ.บอกว่าอยากให้อัพแบบมีสาระด้วย

ก็อยากจะมีเหมือนกันนะคะอาจารย์ หนูก็อยากจะไม่ว่างบ้าง

อยากยุ่งๆบ้าง ได้ทำไรประเทืองปัญญาบ้าง แต่มันก็ไม่ค่อยมีไรทำ T-T

ทุกวันนี้ไปถึง เปิดเครื่องปริ๊น นั่งอ่านข่าวในเน็ต กินข้าวเหนียวหมู

นั่งเล่นคอมไปจนถึงเที่ยง ลงไปกินข้าว ขึ้นมานั่งเล่นคอมต่อ

บ่ายๆลงไปซื้อไรกินเล็กน้อย นั่งไปเรื่อยๆ พอถึงเวลากลับบ้านก็กลับ

ระหว่างวันก็จะมีงานนิดๆหน่อยๆให้ทำ ถ่ายเอกสาร รับโทรศัพท์ -*- เศร้าใจ

อยากจะมีกำลังใจในการทำงาน แต่ก็เหนื่อย มันเศร้าๆไงไม่รู้

วันศุกร์ละ

วันนี้เป็นวันที่ฝึกงานครบ 1 เดือน ดีใจจังเลย เหลืออีกไม่ถึง2เดือนก็จะเลิกฝึกละ

2วันนี้ไม่มีงานทำเลย เพราะ com review กับอัพเดทข่าว ทำเสร็จแล้ว

ส่งพี่เค้าไปแล้ว ไม่รู้เค้าได้อ่านที่เราทำบ้างป่าว

เมื่อวานนี้เลยว่างทั้งวัน ได้แต่คอยรับโทรศัพท์

แต่ก็พยายามหางานทำ พี่เค้าก็ช่วยถามแผนกอื่นให้

ก็ไปนั่งทำแผนกพีอาร์ ไปช่วยเค้าติดรูป พับจดหมาย ติดแสตมป์ส่งให้สื่อ

ทำเพลินๆดี ทำไปทำมาก็ได้เวลากลับบ้าน

วันนี้นัดเจอท๊อป เดินซื้อของ และก็ไปกินข้าว กินเสร็จฝนก็เริ่มตกพอดี

แยกกันกลับ ทีแรกนึกว่าอ่อนนุชจะไม่ตก พอไปถึงนี่ยังกะพายุ

ต้องเข้าไปหลบในโลตัส รอเจ๊อีก กว่าจะได้เข้าหอก็เกือบ4ทุ่ม

ท๊อปขับรถถึงบ้านก่อนอีก อย่างเซ็ง น้ำก็ท่วมๆ มอไซด์คนก็เยอะ

ดีที่นั่งแท็กซี่เข้าไป ไม่งั้นอันตราย ถนนก็ลื่น มอไซด์ก็ขับเร็ว -*-

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำไร แต่เหมือนเหนื่อยๆ เบื่อๆ อยากอยู่เฉยๆ

ตอนเรียน 3 เดือน มันไม่เห็นจะนานเท่าฝึกงาน 3 เดือนเลย

เฮ้ออออ.. แต่ก็ยังดีที่อาทิตย์หน้าจะได้หยุดวันจันทร์ ทำงานแค่4วัน

คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน อยากนอนที่บ้าน T-T

* เมื่อวานสตาร์ฟโทรมาตามให้ไปถ่าย VTR เค้าจะนัดกันวันอังคารนี้

แล้วเจิ้นฝึกงานไม่ค่อยกล้าลา และวันอังคารนี้มี training ด้วย

ไม่รู้จะเอาไงดี -*-

จะครบเดือนแล้ว

เครียดนิดนึง

แต่จะพยายามมุ่งมั่น อดทน ไม่ไขว้เขว

คิดมากๆแล้วก็เครียด ไม่ได้อะไร

ทุกวันนี้ก็ทำ competitive review และก็อัพเดทข่าว

และก็ช่วยทำนู่นนี่ นิดๆหน่อยๆ แอบเบื่อๆเหมือนกัน

เหมือนจะชิน เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็รู้สึกสนุกสนานผ่านไปไวจังเลย

พอมาอาทิตย์นี้ ทำไมเพิ่งจะวันอังคารเองวะ นานเหลือเกิน

แอบเศร้า ไม่ค่อยอยากจะไป อยากถึงวันศุกร์เร็วๆจัง

อยากให้มันครบหลายๆศุกร์ จนครบสามเดือนซะที

ขอให้มีวันหยุดเยอะๆ และก็มีงานทำบ้างให้มันไม่เบื่อ

เริ่มไม่อยากรับรู้เรื่องราวไม่ดี ยิ่งรู้ยิ่งหดหู่

ไงก็จะสู้ๆต่อไป อดทนๆ

สักวัน .. มันจะครบสามเดือน ฮ่าๆ

ซวย

วันนี้รีบเกิน ลืมเอาโทรศัพท์มาทำงาน

เซ็งไปเลย -*- ไม่รู้จะทำไงดี ติดต่อใครไม่ได้

เมล์ที่นี่ก็เข้าไม่ได้เค้าบอล์คเอาไว้ เข้าได้แต่ Blog

ฮือออออ T-T

สัปดาห์ที่สาม

ตื่นเต้นมากมาย มีคนมาคอมเม้น พอคลิกดูเป็นอาจารย์เสริมยศ่

ดีใจมากค่ะ แอบแซวด้วย แต่อยากอวดมากเลยค่ะอ. ว่าหนูไม่ต้องอ่านหนังสือแล้ว

พี่เค้ามอบหมายให้หาข่าวเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกอย่าง ยางรถยนต์ เครื่องดื่มและอีกมากมาย

และก็โหลดแอ็ดมาเก็บไว้ วิเคราะห์ส่งทุกสัปดาห์ นี่คืองานประจำ และยังมีงานเสริม

ไม่ว่าจะเป็นให้อาหารปลา รดน้ำต้นไม้ เก็บของ ซื้อขนม ฮ่าๆๆ น่าภูมิใจมาก

แต่มีงานนึงที่พวกพี่เค้าตื่นเต้นกันมากคือเอาโพลมา65ชุดให้หนูสรุปผล

ไม่มีspssด้วย ต้องทำมือและก็ใส่excel ทำกราฟ

พอทำกราฟออกมา พี่เค้าตื่นเต้นมากว่าทำได้ไง เรียนมาด้วยหรอ

แล้วก็ถามแล้วถามอีกว่าเรียนภาคไรนะๆๆ (เหมือนจะให้ลูกหลานไปเรียน)

และเค้ารุ้ว่าทำ photoshop illus ได้ ยิ่งตื่นเต้นกันหนัก ฮ่าๆๆๆ

เลยอวดไปเลยว่าภาคหนูเค้าบังคับเรียน ทุกคนต้องทำได้หมด (เจ๋งโคด)

แต่วันนี้พี่เค้าลากันไปสองคน เลยเงียบเหงาไม่มีอะไรทำ หาข่าวจนจะหลับ

ก็นั่งเล่นเน็ตไปจนถึงหกโมงเย็น และก็กลับ

ตอนนี้เริ่มอยู่ตัวมากๆ สบายยยยยย ^^

ขอบคุณมากนะคะอาจารย์ที่เข้ามาให้กำลังใจ ขอบคุณค่า

กลับสู่สภาพเดิม

หลังจากที่ช่วงกลางสัปดาห์ก่อน สภาพจิตใจดีขึ้นเยอะ ปรับตัวได้

ได้ทำงานบ้าง ที่ประทับใจคือได้นั่งเซิชสำมะโนประชากร 555

เป็นงานที่ดูเป็นชิ้นเป็นอันที่สุด ได้ใช้เวลาทั้งวันแบบยุ่งๆ

ไม่นั่งง่อยเหมือนวันแรกๆ

การเดินทางก็ดีขึ้นและหลังจากที่เอารถไปจอดหมอชิตมา 3 วัน

พออาทิตย์นี้ก็เลยตัดสินใจมาอยู่หอกับเจ๊จอยส์ที่อ่อนนุช

เย็นวันอาทิตย์ก็ขนของมากับเจ๊จอยส์ วุ่นวาย นอนไม่หลับอีก กลัวผี

หมาหอนอย่างดัง ต้องมาเปิดไฟ เปิดทีวีนอน

พอตอนเช้าตื่นไปทำงานก็เลยมึนๆง่วงๆ แต่ก็ไม่มีงานไรให้ทำ

จนเย็นทีแรกว่าจะไปเจอจอยแต่รถเมล์มันมาช้าเลยให้จอยกลับไปก่อน

ก็นั่งรถเมล์มาบีทีเอช นั่งไปอ่อนนุช เบื่อมากมาย

ไปถึงก็กินขนมจีนกับเจ๊ และนั่งรถสองแถวเข้าไปที่หอ

ร้อนมากกก เหนื่อยมากกก เมื่อยมากกกก

เมื่อคืนก็เลยนอนหลับได้เพราะเหนื่อย แต่ก่อนนอนก็ได้ดูเมียหลวงด้วย


พอวันนี้ไปถึงที่ทำงาน8โมง20 ไปซื้อข้าวเหนียวหมูขึ้นไปกิน

อิ่มดี เป็นอีกทางเลือกหนึ่งนอกจากขนมปัง

วันนี้เป็นวันที่แอบซวย หลังจากที่มีคอมเล่น 2 วัน

พอวันนี้มันเปิดได้แต่เล่นเน็ตไม่ได้ และเป็นวันที่ไม่มีอะไรต้องทำเลยย

จนแบบว่าไม่ไหวแล้ว เลยเปิดpinballมาเล่นแก้เซ็ง แต่ช่วยได้นิดหน่อย

พวกพี่เค้าก็แอบสงสารที่ไม่รู้จะเอาอะไรให้ทำดี ก็ให้ไปถ่ายเอกสารบ้าง ไปเอาของอีกชั้นบ้าง

ก็ยังดีนะให้ทำไรก็ได้แหละ ดีกว่าให้นั่งเฉยๆ มันทั้งง่วงทั้งเครียด

พอตอนบ่ายพวกพี่เค้ากินคัพนูดเดิ้ลที่ได้มาฟรีกัน แต่เจิ้นลงไปกินลูกชิ้นปิ้ง

พอขึ้นมาได้แป๊บเดียว พวกพี่เค้าก็ชวนลงไปกินไอติมต่อ อิ่มเลย

กินติมเสร็จถึงเวลากลับบ้านพอดี ก็รีบลา รีบไปรอรถเมล์ ฝนก็ตกอีกแต่ดีที่ไม่ตกหนัก

ก็ไปนั่งบีทีเอช มาถึงอ่อนนุชเจอไอ้วีก็คุยๆกะมัน และก็รอเจ๊จอยส์นานมากกกก

ก็กินขนมจีนกันอีกและก็รอผัดไทยนานมาก กว่าจะเข้ามาถึงหอเกือบ2ทุ่ม



จากที่ฝึกงานมา 7 วันแล้วก็รู้สึกโอเคนะ สบายใจขึ้นเยอะ พวกพี่เค้าก็พยายามช่วยเต็มที่

ตอนนี้ก็เริ่มพูดเยอะขึ้น เหมือนสนิทมากขึ้น แต่ก็เหมือนพวกพี่บางคนเค้าก็จะออกแล้ว

น่าเสียดายเหมือนกัน ตอนนี้ทำไรก็ไม่ค่อยเกร็งเท่าไหร่ ไม่กดดัน ก็พยายามคิดอะไรในแง่บวกไว้

และก็คิดว่าช่างแม่ง เด๋วมันก็ผ่านไป คิดแบบนี้ก็ช่วยให้อะไรๆมันดีขึ้นเยอะเหมือนกัน

วันนี้พี่เค้าก็ถามว่าถ้าเป็นAEอยากเป็นเหมือนพี่คนไหน

ก็คิดแป๊บนึงและตอบว่าไม่เป็นเลยดีกว่า ขอเป็นอย่างอื่น เพราะดูแล้วเครียดจังเลย 555



** อยากให้เพื่อนที่ฝึกงานสู้กันต่อไปนะ ก็รู้มาว่าหลายคนก็เบื่อๆอยู่

สู้ๆด้วยกัน ท๊อปฟี่ด้วย อดทนไว้ แป๊บเดียวเอง เจิ้นเป็นกำลังใจให้ 55

สามวัน..

วันนี้เดินทางด้วยแผน2 ตื่นตี5ออกจากบ้าน6โมง

ขับไปจอดที่btsหมอชิตตอน7โมงกว่า นอนหลับในรถจนถึง8โมง

ข้ามสะพานลอย นั่งรถเมล์510ไปลงสะพานลอยฐานเศรษฐกิจ

ถึงที่ออฟฟิศ8.30 ไม่มีอะไรทำอย่างรุนแรง

แต่วันนี้พกหนังสือไปด้วยอีก1เล่ม หลายจากที่2วันก่อนหน้าอ่านไป4เล่มแล้ว

มันโคดเครียด ให้ทำงานแบบยุ่งๆยังดีกว่า นี่เรานั่งว่างอยู่คนเดียว

คนอื่นเค้าวุ่นวาย ยุ่งกันหมด เราก็เหมือนเป็นภาระเค้าด้วย

วันนี้นั่งคิดทั้งวันว่าจะเอายังไงดีวะ อยากออก แต่ก็ไม่อยากออก

โคดสับสน เจ๊โทรมาอีกว่าอยากทำกราฟฟิคมั้ย บริษัทที่พี่คีทำมันว่างอยู่

ไปถึงทำได้เลย ได้ทำงานชัวร์ มีที่จอดรถด้วย -*- ฟังแล้วเครียดหนัก

นั่งรอจนพักเที่ยง เพื่อจะลองคุยเรื่องนี้กับพี่คนนึง เค้าก็เข้าใจ

เขาก็อยากให้ทำอะไรที่ชอบ และก็ได้ทำจริงๆ

ทีแรกก็คิดว่า เออ ไม่เป็นไรวะ ไม่ต้องมีไรให้ทำก็ได้

แต่3วันผ่านไป แม่งแบบเหนื่อยจิง จะหลับใน แล้วมาเพื่อสิ่งนี้

มาอยุ่กับโต๊ะและหนังสือที่เตรียมมา ถ้าคิดในแง่ดีคือได้ความรู้จากหนังสือ

แต่มันอ่านเองที่บ้านก็ได้นี่หว่า นี่นอน5-6ชั่วโมง เพื่อสิ่งนี้

ง่า เครียดว่ะ ไม่รู้จะทำไง ไม่รู้จะไปพูดกับใคร

วันนี้เจอเจ็ท เจอหญิง มันฝึกงานกันแบบไม่น่าเบื่ออ่ะ

ดูมีอะไรทำมากมาย ดีจังเลย

อยากมีเพื่อนฝึกงานด้วยจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยย

แค่วันที่2

เมื่อคืนกินยาแก้หวัดคิดว่าตื่นเช้ามาคงหาย

แต่พอตื่นมามันก็ไม่หาย ก็ดีขึ้นบ้าง แต่เหมือนยาไม่หมดฤทธิ์

มันง่วงมากกกกกกก แล้วลอยๆ เบลอๆ ขับรถก็เอ๋อๆ

ว่าจะไปจอดหมอชิตแต่ก็สาย กลัวเข้างานไม่ทัน เลยยอมจอดที่ตึก

วันนี้พี่เค้าเรียกไปคุย และก็ให้งานและ ไม่ยากไม่ง่าย

ดันโง่อิ๊งอีก ซวยไป แต่อยู่ที่นี่แล้วรู้สึกเกรงใจเค้ามากกกก

เหมือนเป็นส่วนเกิน ทำตัวไม่ถูก ทุกคนยุ่งกันหมด

ก็รู้ว่าเค้าไม่มีเวลามาฝึกอะไรให้ จะถามอะไรยังไม่กล้าถามเลย

ไม่อยากไปรบกวนเวลาพี่เค้าเท่าไหร่

พอตอนเย็นจะกลับบ้านก็ไม่กล้าลุก -*- เฮ้อออ

กว่าจะขับรถถึงบ้าน เหนื่อยโคดดดดดดดดดด ไปกลับเล่นไป3ชั่วโมง

จะหลับหลายรอบและ น่ากลัว ถ้าไม่ไหวจิงๆ จะทำไงต่อไปดี

** ไม่รู้คิดถูกมั้ยที่ฝึกงาน หรืออาจจะทำไปเรื่อยๆ แล้วรู้สึกว่าคิดถูกก็ได้มั้ง

9 มีนา มาเยือน

เสียงโทรศัพท์สั่นอืดๆๆๆๆ จนตื่น ตอนตี5

จะนอนต่อก็กลัวจะตื่นสาย ไปฝึกงานไม่ทัน

ก็เลยอาบน้ำมันซะตอนนั้น แต่กว่าจะได้ออกจากบ้านก็6โมงครึ่ง

ไปถึงตึก8โมง ขึ้นลิฟท์ไปเจอแม่บ้าน เค้าบอกว่างานเข้า9โมง

ก็ลงมานั่งข้างล่างรอ8.50ขึ้นไปใหม่ แต่ก็ถูกส่งตัวมาอีกชั้นนึง

ได้หนังสือมา3เล่ม ได้โต๊ะกับเก้าอี้มา นั่งอ่านไปจนถึงพักเที่ยง

ไปกินข้าวกับพี่ 2 คน ก็ยังเกร็งๆไม่ค่อยกล้าคุย

พอขึ้นมา ก็ซีร็อกไปรอบ สแกนอีกรอบ คราวนี้นั่งยาววววววว

ไม่มีอะไรทำ หนังสือ3เล่ม อ่านจบหมดแล้ว ซวยหนัก ง่วงก็ง่วง

น้ำมูกก็ไหลตลอดเวลา จะสั่งน้ำมูกก็เกรงใจเค้า มันเงียบเกิน

พอจะถึงเวลากลับบ้าน พี่เค้าก็บอกให้รอก่อนเด๋วคุยด้วย

รออีก1ชม. พี่ๆเค้ายังคุยงานกันไม่เสร็จ เลยให้กลับบ้านไปก่อน -*-

แอบเหนื่อยเหมือนกันแฮะ แต่เบื่อมากกว่า มันไม่มีอะไรทำ นั่งเฉยๆ

เมื่อก้นมาก จะนอนก็ไม่ได้ จะกินไรก็ไม่กล้า

อยากกลับบ้าน อยากเลิกฝึกงาน แต่ก็ไม่อยากถอย

ไงก็ต้องสู้ต่อไป ..!!


*คืนนี้กินยาแก้หวัด นอน พรุ่งนี้ตื่นมาหวังว่าคงจะหาย



ขอให้เพื่อนทุกคนสู้ๆนะ อย่าเจอปัญหาอะไรมากมาย มีความสุขมากๆ

555 โชคดีว้อย

พรุ่งนี้แล้วววว

พรุ่งนี้ต้องไปฝึกงานแล้วววว

ยังไม่ได้หัดตื่นเช้าเลย พรุ่งนี้จะตื่นมั้ยเนี่ย

เวลาเข้างานก็ยังไม่รู้ ต้องไปแต่เช้าไว้ก่อน

เริ่มขี้เกียจไปแล้วนะ ...