เกี่ยวกับฉัน

D I A R Y : 3 เดือน ตามติดชีวิตฝึกงาน

วันพุธที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

เหมือนจะดี

มันก็เหมือนจะมีอะไรดี แต่ก็เหมือนจะไม่

คล้ายๆ ว่าจะเหมือนเดิม

แต่ก็ต้องอดทนไป ไม่มีอะไรใหม่..

อีกไม่กี่วันก็จะได้กลับไปเป็นแบบเดิมละ

ช่วงนี้เหมือนจะไม่สบายบ่อย ฝนตกอีก ทำให้ไม่อยากไปทำงาน

ปวดหัว ปวดตา ปวดท้อง เป็นผื่น ถ้าเป็นตอนเรียนก็คงได้พักบ้าง

แต่นี่ต้องไปอยู่ที่ทำงาน ไม่รู้จะพักยังไง นอนก็ไม่ได้

คนทำงานนี่เค้าอดทนกันจิงๆ

วันจันทร์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

ประมวลความรู้

จากที่ไปฝึกงานมาเป็นเวลา 2 เดือนแล้ว ก็จะมาลองประมวลความรู้ดู

ว่าได้อะไรมาบ้าง ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ค่อยจะมีเวลามาอัพ วันนี้ลางานเลยจะอัพยาวๆ

เมื่อต้นเมษา(มั้ง) ได้เข้าร่วมอบรมเล็กๆของบริษัท เกี่ยวกับเคเบิลทีวี

พี่ที่อยู่ฝ่ายมีเดียเป็นวิทยากร มีคนเข้าแค่ไม่กี่คนเองออกแนวกันเอง

พี่เค้าก็พูดถึงสื่อต่างๆ

- Ambience ก็จะไม่ค่อยมีกฎเกณฑ์อะไรเท่าไหร่ เลือกlocationได้ บางทีอาจจะได้ free media

ถ้ามันแปลกๆ ก็ได้ออกสะเก็ดข่าวไรงี้ แต่ต้นทุนสูง และถ้าทำไม่ดีจะเป็นขยะสายตา


- Online media คนใช้อินเตอร์เน็ตเยอะ เข้าถึงคนพวกนี้ แต่รัฐบาลก็ยังไม่สนับสนุน

และพ่อแม่บางบ้านไม่ชอบให้ลูกเล่นเน็ต แต่เป็นสื่อที่วัดผลได้ดี


- Cable TV มัน local มากๆ ราคายังถูกอยู่ นำสินค้าเข้าไปโฆษณาโดยไม่ต้องผ่าน

การตรวจสอบมากมาย กฎเกณฑ์ยังน้อยอยู่




เคเบิลก็จะแยกเป็น 2 ประเภท

1. KU Band มีความเข้มข้นสูง คมชัด สัญญาณ Analog แต่ฝนตกจะเบลอๆ

ช่องต่างๆจะถูกเลือกมาแล้ว ตอนนี้มีผู้ประกอบการ 200 ราย 500 สถานี

2. E Band จะรับได้กว้าง จานใหญ่มาก สัญญานแบบ digital ช่องหลากหลาย ผู้ประกอบการกว่า 20 ราย



Case Study : TV Direct

เป็นเจ้าแรกๆที่มองเห็นโอกาสในการโฆษณาบนเคเบิลทีวี มีคนซื้อของเค้าเยอะมากกกก

กำลังซื้อโดยเฉลี่ยของคนซื้อของTV Direct จากปี 2545=2700บาท เป็น 2552 = 3800บาท


จบไปเรื่องเคเบิ้ล ที่ได้เข้าอบรมอีกเรื่องคือเกี่ยวกับการเซนเซอร์หนังโฆษณา

ไว้จะมาอัพอีกรอบ เพราะที่จดไว้ไม่ได้เอากลับมาบ้าน เรื่องนี้ก็สนุกดี ได้รู้อะไรแปลกๆ

แบบไม่น่าจะโดนแบนก็โดน อย่างหลอดไฟ sylvania ที่รวมผีนู่นนี่ ดูแล้วก็ขำๆนะ

แต่เค้าบอกว่ามีครอบครัวนึงลูกเค้าดูแล้วช็อค เพราะเห็นผีกระสือ -_-" เป็นไปได้..



อีกงานนึงที่เพิ่งผ่านไปคืองานเปิดตัวพรีเซนเตอร์(ลีเดีย)ของGview บริษัทหัวเหลียน

ก็ได้ไปดูlocation คือโรงหนังอินิคมา พารากอน ก็ได้ดูได้ฟังพวกพี่เค้าทำงาน

คุยกับลูกค้า ก็นั่งจดๆๆ และก็ไปสรุปให้พวกพี่เค้า (ไม่รู้จะมีประโยชน์ไรมั่งป่าว 55)

ก็ได้ฟังว่างานจะเป็นไง อะไรจะวางตรงไหน ส่วนไหนต้องทำเพิ่ม ต้องแก้

แต่พอทำงานจริงมันก็จะมีอะไรนู่นนี่ให้แก้ปัญหากันไป ก็เข้าใจอะไรๆมากขึ้น

วันงานก็ได้แต่ถ่ายรูปบรรยากาศ ช่วยอะไรเค้าไม่ได้

แต่เห็นลีเดียละ ตัวเล็กจัง ก็ดูสวยนะ เสียงดี แต่หน้าเค้าแปลกๆไปหน่อย

ได้คอมกลับบ้านไปเซ็ตนึง ดูท่าทางดีใจมาก เห็นเค้าว่าชุดที่ได้ไปมันแพง

จบงานก็ไปนั่งกินข้าวกับพวกพี่เค้าและก็กลับหอ วันนั้นรู้สึกดีไม่ต้องไปออฟฟิศ 55



อยากฝึกงานเสร็จไวๆจัง รู้สึกน๊านนาน อยากจะหยุดอาทิตย์สุดท้ายมากๆเลย

อยากไปดูน้องทำซุ้ม อยากไปช่วย อยากไปทำงาน และวันเป็ดไก่ก็ต้องไม่พลาด

ถ้าเพื่อนๆใครได้มาอ่านช่วยกันบอกต่อนะ ว่าวันที่ 28 พ.ค. มีงานเป็ดไก่

ไปเจอน้องๆรุ่น4กันได้เลย น่าดีใจเนอะ ครบ4รุ่นซะที

เข้ามาก็มาซื้อบัตรหน้างานเอา เพราะสั่งเสื้อไม่ทันแล้วอ่ะ


**คิดถึงมอจัง 55 น่าอยู่กว่าออฟฟิศเยอะเลยยย

วันศุกร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552

ฮืออออออ

ในที่สุดวันศุกร์ก็มาถึง อยากจะบ้าตาย -*- ทรมานเหลือเกินนนน

2 วันนี้ไม่ได้ทำไรเลยยยยยยยยยยยย

แต่มีงานนึงที่ขอพี่ที่เป็นoperatorมาทำ

เป็นข้อมูลค่ารักษาพยาบาลของคนทั้งบริษัท ปี2008 มาทำกราฟ

ทำแต่ละแผนกแต่ละเดือน ตอนได้งานนี้มาดีใจมากกกกกก

เริ่มทำเมื่อวานนี้ ทำไปเล่นเน็ตไป กลัวมาก กลัวมันจะเสร็จ แล้วก็จะว่าง

เลยค่อยๆทำไปทีละเดือนๆ ตอนนี้ถึงเดือนพ.ย.ละ ต้องกั๊กไว้ทำอาทิตย์หน้า

พูดจิงว่าถ้าไม่มีงานนี้ทำ 2วันที่ผ่านมาคือนั่งอยู่โต๊ะเฉยๆ คอยรับโทรศัพท์

และก็ถ่ายเอกสาร .. เมื่อวานพี่หัวหน้าแผนกเค้าบอกกับพี่อีกคนว่า

ว่างมั้ย สอนเจิ้นหน่อยว่าAEเค้าทำไรบ้าง .. ชีวิตดูมีความหวังเหมือนจะได้พบเจออะไรเยอะขึ้น

แต่แล้วพี่เค้าก็ยุ่งมากกกก และก็เงียบไป โอเค ก็เข้าใจดี เค้างานเยอะ

ก็นั่งไปเรื่อยๆอ่ะ ง่วงด้วย ทำไรไม่ได้นอกจากเล่นเน็ต อ่านข่าวจนเจอแต่ข่าวซ้ำๆ

นั่งรีเฟรชมันทั้งวัน อ่านตั้งแต่การเมืองยันข่าวดารา อ่านจนไม่อยากอ่านแล้วอ่า T-T

ใครก็ได้ช่วยด้วย ไม่อยากไปทำงานเลยยยย มีพี่คนนึงที่คุยกันบ่อย เค้าก็ลาออกไปแล้ว



ถ้าอาจารย์มาอ่าน หนูอยากบอกว่า หนูไม่ได้ขี้เกียจอยากจะทำงานเลยนะ

แต่มันไม่มีอะไรให้หนูทำจิงๆอ่ะ มันเลยทำให้หนูไม่ชอบแผนกAEไปเลย -*-

แผนกอื่นเค้าเฮฮาปาร์ตี้กันมากเลยอ่า แต่พอเดินกลับมาที่แผนกตัวเอง

หึหึ เงียบๆ เครียดๆ พาเศร้ากว่าเดิมเลย




*อยากให้3เดือนนี้ผ่านไปไวๆ

*อยากให้มีอะไรดีขึ้นกว่านี้

*อยากทำไรบ้างงงงงงงงง

*อยากรู้สึกว่าอยากไปทำงาน



.. แต่สุดท้าย ก็ต้องอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริง

ทุกสิ่งปรุงแต่ง ไม่มีอะไรยั่งยืน ปลงดีกว่าวุ้ย

วันอังคารที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2552

นับถอยหลัง

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาที่แผนกเหลือกันอยู่3คน ก็ได้ไปกินข้าวที่ตึกซัน

กลับมาก็ทำนู่นนี่นิดๆหน่อยๆ พอซัก4โมงกว่า เค้าก็มีข่าวม็อบ

ที่ไปปิดอนุสาวรีย์ บริษัทอื่นเค้าก็ลงลิฟท์กันไปเต็มเลย

ก็รีบกลับมาบอกพวกพี่ ว่าเค้ากลับบ้านกันหมดแล้วนะ

สักพักก็มีเสียงประกาศให้พนักงานกลับบ้านได้เพื่อความปลอดภัย

ดีใจมากมาย พวกพี่เค้าก็บอกให้กลับไปได้เลย ก็รีบออกมาขึ้นbts

ผ่านอนุสาวรีย์ ตกใจมากเลย คนบนรถก็ยืนชะโงกกระจกดู แดงเถือก

ไปถึงอ่อนนุช ยังชิลอยุ่ เดินเล่นตลาดนัด สักพักฝนจะตกเลยรีบเข้าหอ

พอกลับถึงหอดูข่าวชุมนุม ที่บ้านก็โทรมาเป็นระยะ ว่าให้กลับบ้านเลย

ไม่ต้องไปทำงานแล้ววันศุกร์ แล้วนายกก็บอกอีกว่าให้เป็นวันหยุดราชการ

เลยโทรไปหาพี่เค้า ว่าจะหยุดมั้ย แต่เค้าไม่หยุด ก็เลยขอลากลับบ้าน

เช้าวันศุกร์ก็เลยออกมาตอน7โมง ออกจากสุขุมวิท77 มาถึงสุขุมวิท71เจอเลย

เสื้อแดงกั้นไว้ไม่ให้ไป ก็ต้องหนีๆๆ จนกลับมาบ้านได้ ดีใจ๊ดีใจ

แต่ละวันก็นั่งดูแต่ข่าวๆๆๆ น่ากลัวเกิน

สงกรานต์นี้ไม่สวยงามเลย แต่คงจะลั่นล๊ากว่านี้ถ้าได้หยุด 16 17 ด้วย 5555

ตั้งแต่วันที่ 10 รู้สึกมีความสุขดีจัง ได้อยู่บ้าน ไม่ต้องไปทำงาน

แต่ฝันกำลังสลาย วันที่16 17 ก็ต้องไปเหมือนเดิม

* เหลือพรุ่งนี้อีกวัน ต้องชุ่มชื่นหัวใจให้เต็มที่ ก่อนจะตื่นจากฝัน เจอความเป็นจริง 55

วันพุธที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2552

อีกนาน

เมื่อวานนี้รู้สึกขี้เกียจมากๆเลย ไม่อยากไปทำงาน

ได้หยุดสามวันแล้วเพลิน อยากอยู่บ้านต่อ

แต่ความจริงคือความจริง ไงก็ต้องไป

แต่ถ้าไปแล้วมันสนุกก็คงจะดี นี่ไปแล้วก็ไม่ค่อยมีไรทำเท่าไหร่

เมื่อวานนี้เค้ามีTrainingแบบสั้นๆ เกี่ยวกับเคเบิลทีวี

แนวๆว่าเป็นอีกช่องทางหนึ่งที่จะโฆษณา เพราะราคาก็ยังถูกกว่า

และเริ่มมีผลวิจัยของเคเบิลมากขึ้น ทำให้สามารถไปเสนอลูกค้าได้

และตอนท้ายก็มีทำสำรวจคนเข้าฟัง และก็เอาข้อมูลมาทำกราฟส่งพี่เค้า

ก็เสร็จไปงาน ตอนเย็นกลับหอ ฝนตกอีก เปียกครึ่งตัว นั่งBTSโคดหนาว

เวียนหัวมาก จะอ้วก ไข้กินชัว กลับมารีบสระผม กินยา นอน

พอวันนี้ไปทำงาน นั่งว่างเลยจนถึงเที่ยง ลงไปกินข้าว

ขึ้นมาก็มีงานทำนิดหน่อย เดินส่งเอกสาร ถ่ายเอกสาร

แอบเบื่อ ไม่มีอะไรทำจริงๆ

เมื่อกี๊เช็คเมล์ อ.บอกว่าอยากให้อัพแบบมีสาระด้วย

ก็อยากจะมีเหมือนกันนะคะอาจารย์ หนูก็อยากจะไม่ว่างบ้าง

อยากยุ่งๆบ้าง ได้ทำไรประเทืองปัญญาบ้าง แต่มันก็ไม่ค่อยมีไรทำ T-T

ทุกวันนี้ไปถึง เปิดเครื่องปริ๊น นั่งอ่านข่าวในเน็ต กินข้าวเหนียวหมู

นั่งเล่นคอมไปจนถึงเที่ยง ลงไปกินข้าว ขึ้นมานั่งเล่นคอมต่อ

บ่ายๆลงไปซื้อไรกินเล็กน้อย นั่งไปเรื่อยๆ พอถึงเวลากลับบ้านก็กลับ

ระหว่างวันก็จะมีงานนิดๆหน่อยๆให้ทำ ถ่ายเอกสาร รับโทรศัพท์ -*- เศร้าใจ

อยากจะมีกำลังใจในการทำงาน แต่ก็เหนื่อย มันเศร้าๆไงไม่รู้

วันศุกร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2552

วันศุกร์ละ

วันนี้เป็นวันที่ฝึกงานครบ 1 เดือน ดีใจจังเลย เหลืออีกไม่ถึง2เดือนก็จะเลิกฝึกละ

2วันนี้ไม่มีงานทำเลย เพราะ com review กับอัพเดทข่าว ทำเสร็จแล้ว

ส่งพี่เค้าไปแล้ว ไม่รู้เค้าได้อ่านที่เราทำบ้างป่าว

เมื่อวานนี้เลยว่างทั้งวัน ได้แต่คอยรับโทรศัพท์

แต่ก็พยายามหางานทำ พี่เค้าก็ช่วยถามแผนกอื่นให้

ก็ไปนั่งทำแผนกพีอาร์ ไปช่วยเค้าติดรูป พับจดหมาย ติดแสตมป์ส่งให้สื่อ

ทำเพลินๆดี ทำไปทำมาก็ได้เวลากลับบ้าน

วันนี้นัดเจอท๊อป เดินซื้อของ และก็ไปกินข้าว กินเสร็จฝนก็เริ่มตกพอดี

แยกกันกลับ ทีแรกนึกว่าอ่อนนุชจะไม่ตก พอไปถึงนี่ยังกะพายุ

ต้องเข้าไปหลบในโลตัส รอเจ๊อีก กว่าจะได้เข้าหอก็เกือบ4ทุ่ม

ท๊อปขับรถถึงบ้านก่อนอีก อย่างเซ็ง น้ำก็ท่วมๆ มอไซด์คนก็เยอะ

ดีที่นั่งแท็กซี่เข้าไป ไม่งั้นอันตราย ถนนก็ลื่น มอไซด์ก็ขับเร็ว -*-

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ทำไร แต่เหมือนเหนื่อยๆ เบื่อๆ อยากอยู่เฉยๆ

ตอนเรียน 3 เดือน มันไม่เห็นจะนานเท่าฝึกงาน 3 เดือนเลย

เฮ้ออออ.. แต่ก็ยังดีที่อาทิตย์หน้าจะได้หยุดวันจันทร์ ทำงานแค่4วัน

คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน อยากนอนที่บ้าน T-T

* เมื่อวานสตาร์ฟโทรมาตามให้ไปถ่าย VTR เค้าจะนัดกันวันอังคารนี้

แล้วเจิ้นฝึกงานไม่ค่อยกล้าลา และวันอังคารนี้มี training ด้วย

ไม่รู้จะเอาไงดี -*-

วันอังคารที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552

จะครบเดือนแล้ว

เครียดนิดนึง

แต่จะพยายามมุ่งมั่น อดทน ไม่ไขว้เขว

คิดมากๆแล้วก็เครียด ไม่ได้อะไร

ทุกวันนี้ก็ทำ competitive review และก็อัพเดทข่าว

และก็ช่วยทำนู่นนี่ นิดๆหน่อยๆ แอบเบื่อๆเหมือนกัน

เหมือนจะชิน เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็รู้สึกสนุกสนานผ่านไปไวจังเลย

พอมาอาทิตย์นี้ ทำไมเพิ่งจะวันอังคารเองวะ นานเหลือเกิน

แอบเศร้า ไม่ค่อยอยากจะไป อยากถึงวันศุกร์เร็วๆจัง

อยากให้มันครบหลายๆศุกร์ จนครบสามเดือนซะที

ขอให้มีวันหยุดเยอะๆ และก็มีงานทำบ้างให้มันไม่เบื่อ

เริ่มไม่อยากรับรู้เรื่องราวไม่ดี ยิ่งรู้ยิ่งหดหู่

ไงก็จะสู้ๆต่อไป อดทนๆ

สักวัน .. มันจะครบสามเดือน ฮ่าๆ

ผู้ติดตาม